Pedicure, który zauważyłam dopiero wtedy, gdy zwolniłam
Nie pamiętam dokładnie, kiedy zaczęłam patrzeć na pedicure inaczej. To nie był jeden moment ani spektakularna zmiana. Raczej spokojne odkrycie, że rzeczy, które robię „odruchowo”, potrafią mieć zupełnie inny sens, gdy poświęcę im trochę uwagi. Przez lata pedicure był dla mnie czystą rutyną. Ma być estetycznie, neutralnie, bez ryzyka. Pasować do wszystkiego i nie przyciągać spojrzeń. Dopiero kiedy zwolniłam tempo i zaczęłam bardziej słuchać siebie, zauważyłam, że brakuje mi w tym wszystkim drobnej radości. Czegoś subtelnego, ale znaczącego. Zaczęłam więc przyglądać się detalom. Delikatnym liniom, naturalnym kolorom, niewielkim akcentom. Klasyczny french, który nagle przestaje być oczywisty, gdy pojawi się jeden, mały błysk. Taki pedicure french z cyrkoniami zobaczyłam kiedyś w zestawieniu inspiracji i pomyślałam, że dokładnie o to mi chodzi. O elegancję, która nie jest sztywna. O styl, który nie dominuje, ale towarzyszy. Im częściej wybieram takie spokojne formy, tym bardzi...